ساعت ۱۱ صبح دیدار ما از شرکت آغاز میشود. از همان اولین سالن که وارد می شوی با دیدن بدنهی یک هواپیما جا میخوری، مگر اینجا بهیار صنعت نیست، تولید کنندهی تجهیزات بیمارستانی؟! آقای پورعلیرضا توضیح می دهد: بله شروع این شرکت دانش بنیان از ساخت تخت بیمارستانی با کیفیت بوده است، چیزی که به آن بنز بیمارستانی نام دادهاند، ولی دستگاه شتابدهندهی درمان سرطان را که در حدود ده سال از ساده ترین قطعات تا مهمترین آن ها کاملا بومی کردیم، این دانش بومی آرام آرام ما را به فکر تولید تجهیزات بازرسی و امنیت و سپس تولید این جت شخصی ۸ نفره کشاند و هم اکنون بیش از ۱۲۰ نوع محصول تولید میکنیم…
واحد به واحد بازدید می کنیم تا این که صدای اذان بلند می شود. نماز جماعت تشکیل می شود. در صف نماز مهندس نوید نجات بخش را می بینیم و از ایشان می خواهیم که دقایقی هم از محضر ایشان بهرهمند شویم…
بعد از نماز به دفتر ایشان می رویم. یک دفتر شیشهای در طبقه همکف وسط سالن که از همه طرف کاملا پیداست. ۴۵ دقیقهای گفت و گویی صمیمانه شکل میگیرد. در این گفت و گوها به دنبال موفقیتهای این شرکت دانش بنیان میگردیم. انتظار دیگری طبق عادت داشتیم ولی نتیجه چنین است:
موفقیتهای این شرکت حاصل نگاه توحیدی نیروهای انسانی آن، اعتقاد راسخ به کار جهادی، تأسّی به شهدای راه حق، توکل بر خدا، عزت آفرینی برای جمهوری اسلامی ایران و همت و پشتکار مهندس نجات بخش و همکاران ایشان است.
